Czym jest Stara Kościół Katolicki?

Katolicki i katolicki – co mamy na myśli

Słowo Katolicki Nie zaczynał się jako nazwa marki dla nowoczesnej instytucji.

Mały „C” Katolicki znaczy „uniwersalny” lub „według całości”. W pierwszych stuleciach chrześcijanie użyli go do opisania jednej Kościoła rozprzestrzenianej przez wiele miast i narodów, dzielenia się jedną wiarą apostolską, świętowania tych samych sakramentów i uznawania posłannictw. Kiedy mówili o „Kościele katolickim”, oznaczali Kościół w jego pełności, obecny w wielu kościołach lokalnych.

Kapitał „C” Katolicki We współczesnej mowie zwykle odnosi się do Kościół rzymskokatolicki koncentruje się na biskupie Rzymu (papieżu), wraz z Kościołami Wschodnio-Katolickimi w komunii z nim. Jest to późniejsza, bardziej skomplikowana aplikacja.

Na tej stronie, kiedy mówimy o pierwszych wiekach, zazwyczaj będziemy mówić Katolicki w tym starszym sensie jednej Kościoła uniwersalnego. Gdy mamy na myśli współczesną Kościół rzymskokatolicki, będziemy mówić: Rzymskokatolicki lub katolicki .

Od czego pochodzą stare Kościoły katolickie

Starożytne Kościoły katolickie powstały w Wierni katolicy postanowili pozostać w wierze katolickiej — nawet gdy Rzym zmienił kierunek.

Te zabytkowe kościoły powstały w XIX wieku. Były to wspólnoty wiernych katolików, którzy kochali Kościół, wierzyli w jego starożytne nauki i czcili jego sakramenty – ale Nie można przyjąć nowych doktryn wprowadzonych Rzymska hierarchia katolicka w latach 1800.

Aby zrozumieć ich historię, musimy wrócić do początku.

Wczesna Kościół: zjednoczona, sakramentalna i wspólna w przywództwie

W tym Pierwsze stulecia po Chrystusie, Kościół rozwijał się w całym Cesarstwie Rzymskim. Każde miasto miało swojego biskupa, który prowadził lokalną społeczność chrześcijańską w nauczaniu, uwielbieniu i opiece. Biskupi współpracowali w radach regionalnych, prowadzonych przez Pismo, modlitwę i wspólną tradycję. Nawet biskup Rzymu – później nazywany papieżem – był jednym z wielu biskupów. Był szanowany, zwłaszcza na Zachodzie, ale nie rządził całym Kościołem.

Przez pierwsze tysiąc lat chrześcijaństwa, Nie było żadnej „główki Kościoła na ziemi”. Kościół był jeden, święty, katolicki (universalny) i apostolski - zbudowany na Chrystusie, kierowany przez naukę apostołów i zniknął w wspólnocie.

Wzrost centralizacji i konfliktu

Z czasem biskup Rzymu zaczął domagać się większej władzy. Różnice w kulturze, teologii i polityce rozwinęły się między chrześcijaństwem wschodnim i zachodnim. W 1054 roku doszło do formalnego podziału. Między Kościołem Zachodnim (z siedzibą w Rzymie) a Kościołami Wschodnio-Orthodox. Rzym coraz bardziej twierdził, że papież miał najwyższą władzę nad wszystkimi chrześcijanami wszędzie.

Wielu katolików na Zachodzie przyjęło to z czasem, ale nie bez trudności. Niektórzy teolodzy i całe regiony kwestionowali te zmiany, a zamiast tego trzymając się starszego modelu wspólnego przywództwa wśród biskupów.

Punkt rozbiórki: Watykan I i papieżowa niesprawiedliwość

W 1870 roku, w Pierwsza Rada Watykańska Spotkał się w Rzymie. Rada ta oświadczyła, że papież był nieomylny - to znaczy, niezdolny do popełniania błędów podczas dokonywania oficjalnych oświadczeń dotyczących wiary lub moralności. On też dał mu Uniwersalna jurysdykcja, co oznacza władzę nad wszystkimi kościołami i biskupami na całym świecie.

Te nauczania były Nowy. Nigdy wcześniej w Kościele nie ogłoszono dogmy. Wielu wiernych katolików nie mogło ich zaakceptować. Uważali, że to:

• Żaden biskup, nawet papież, nie powinien mieć absolutnej władzy.
• Starożytna wiara nie uczyła papieżowej niesprawiedliwości
• Te nowe doktryny przekroczyły Pismo i wczesną Kościół.

Niektórzy biskupi, księża i lud ludzki odeszli z Watykanu I – nie z katolicyzmu, ale z tych innowacji. Chcieli pozostać katolikami w oryginalnym znaczeniu: wiernymi, sakramentalnymi i apostolskimi.

Urodziny Starego Kościoła Katolickiego

Ci, którzy odrzucili nowe doktryny papieżowe stały się znane jako Stare katolicy. Słowo „stary” nie oznacza przestarzałości. Oznacza to, że trzymają się Kościół oryginalny, niepodzielny - Kościół przed dodaniem nowych dogmatów.

Stworzyli się Niezależne wspólnoty katolickie w takich miejscach jak Szwajcaria, Niemcy i Holandia. Te Kościoły są:

• Utrzymane apostolskie dziedzictwo i ważne sakramenty
• Odrzucony papieżowy nieprawidłowość i centralny kontrolę
• Wzmocniona wolność sumienia, lokalne przywództwo i wspólna odpowiedzialność
• Rozmowa z chrześcijanami ortodoksyjnymi, anglikanami i protestantami

w 1889Starożytni biskupi katoliccy wydają Deklaracja Utrecht - potężne i jasne oświadczenie wiary, które potwierdziło naukę starożytnej Kościoła i odrzuciło niepotrzebne innowacje. Ten dokument pozostaje fundamentem dla wielu starożytnych Kościołów katolickich dzisiaj.

Kościół kontynuacji – nie konflikt

Starożytni katolicy nie odchodzili od wiary katolickiej. Chodzą oni W kierunku to – w kierunku jego korzeni, jego piękna i jego oryginalnego wezwania. Ich decyzja nie dotyczyła rewolucji ani reform. To była kwestia lojalności. Chcieli zachować to, w co Kościół zawsze wierzył, zanim później doktryny i podziały się utrzymują.

Starożytne Kościoły katolickie kontynuują swoje życie w ramach własnych wspólnot kościelnych. Większa Niezależne ruchy sakramentalne (ISM) Znajduje się w nim wiele różnych społeczności. Apostolska Starożytna Misja katolicka znajduje się w ramach ISM i pochodzi od Starożytnych Kościołów Katolicznych.

Co dzielimy z Kościołem Rzymskokatolickim

Starożytne Kościoły katolickie dzielą się elementami wiary, życia sakramentalnego i tradycji z Kościołem katolickim rzymskim, jednocześnie utrzymując własne życie kościelne i rząd. Misja Apostolska Starożytna katolicka jest odrębną, niezależną misją sakramentalną w szerokim ISM; pochodzi z starożytnych korzeni katolickich i opisuje swoją własną wiarę jako katolicką, sakramentalnej i apostolskiej.

Oto, co mamy wspólnie:

• Apostołowie i Nicene Creeds To nasze wspólne podsumowanie wiary, wyznawane w nabożeństwie przez wieki.
• Siedem sakramentów Świętujemy te same siedem sakramentów: chrzest, potwierdzenie, Eucharystia, wyznanie, zwiastun chorych, małżeństwo i porządek.
• Prawdziwa obecność Chrystusa w Eucharystii – Wierzymy, że Jezus jest prawdziwie obecny w chlebie i winie konsekrowanym – nie symbolicznie, ale sakramentalnie.
• Apostolskie dziedzictwo Nasze biskupi są zorganizowani w historycznej kontynuacji z apostołami, podobnie jak w Kościele Rzymskim.
• Szacunek dla Maryi i świętych Szanujemy Błogosławioną Dziewicę Maryję i wspólnotę świętych jako część naszego wspólnego dziedzictwa katolickiego.
• Liturgiczne nabożeństwa Nasze modlitwy są zgodne ze strukturowanymi, szanownymi wzorcami opartymi na Pismach, modlitwie i tradycji.

W skrócie : Nie odchodziliśmy od wiary katolickiej – odchodziliśmy od skoncentrowanego kontroli. To, co trzymaliśmy, było sercem tradycji: chrześcijańskim, sakramentalnym, wiernym i uniwersalnym.

Stary Katolik, Związek Utrechtu i Niezależne Ruchy Sakramentalne (ISM)

W ścisłym, historycznym znaczeniu „Stary Katolik” odnosi się w szczególności do większych, ciągłych kościołów, które powstały z przerwy nad Watykanem I i są obecnie zorganizowane w organizacjach takich jak Unia Utrechtu (i, w stosowny sposób, Unia Scrantona i Polskiej Narodowej Kościoła Katolickiej). Kościoły te są szeroko uznawane za utrzymywane podział apostolski i prawdziwe życie sakramentalne, i często służą jako most między rzymskokatolickimi, anglikanskimi i luteranskimi tradycjami.

Z czasem pojawiają się wiele mniejszych jurysdykcji, które wyciągają swoje Porządy, przynajmniej częściowo, z dawnych katolickich lub dawnych rzymskich katolickich linii. Często używają nazw takich jak „Stary Katolik”, „Stary Rzymskokatoliczny”, „Niepodległy Katolik” lub „Niezależny Ortodoks”, ale nie są one częścią historycznych staro-katolicznych związków, ani rzymskokatolickich, wschodnio-ortodoksycznych, ani oficjalnych struktur angliki.

Kolekcyjnie naukowcy często opisują te mniejsze, samorządkowane ciała jako część Niezależne ruchy sakramentalne (ISM) — szeroką rodzinę kościołów i jurysdykcji, które:

• dać centralne miejsce sakramentom, zwłaszcza Eucharystii i Świętych Porządków;
• ogólnie twierdzi, że następstwo apostolskie odbywa się za pośrednictwem linii rzymskokatolickiej, wschodniej prawosławnej, starożytnej, anglikińskiej lub powiązanej kościołów biskupskich;
• nie podlegają bezpośredniej jurysdykcji Rzymu, patriarchatu prawosławnego lub Canterbury;
• Często składają się z małych, lokalnie zakorzenionych społeczności, z kapłanami, którzy mogą służyć dwukrotnie.

W ramach tego niezależnego ruchu sakramentalnego (ISM) istnieje ogromna różnorodność – od małych, modliwych społeczności z stabilnym czci i słusznego nauczania, do krzywdych grup bardziej zainteresowanych tytułami niż prawdziwą pielęgnacją pastoralną.

Starożytna misja apostolska katolicka znajduje się w ramach tego niezależnego ruchu sakramentalnego. Wychodzimy z starożytnych korzeni katolickich, szanujemy historyczne starożytne stowarzyszenia katolickie i dążymy do przeżywania rozpoznawalnego życia katolickiego, sakramentalnego i apostolskiego w naszym własnym małym kontekście.

Jak misja odnosi się do historycznych starożytnych Kościołów katolickich i szerokiego ISM

Apostolska Starożytna Misja katolicka dzieli się elementami wiary katolickiej, sakramentów i tradycji z historycznymi Starożytnymi Kościołami Katolickimi i innymi zachodnimi tradycjami chrześcijańskimi. Jego własne zaangażowania pastoralne i rząd należą do misji.

Poniższe punkty opisują własną praktykę Apostolskiej Starożytnej Misji Katolickiej. Nie powinny one być czytane jako opisujące każdą historyczną Starożytną Kościółę Katolicką lub każdą społeczność w szerszym ISM:

• Nie ma papieżowej niesprawiedliwości ani uniwersalnej jurysdykcji
  Nie wierzymy, że papież jest niesprawiedliwy ani ma władzę nad każdym innym biskupem. Wierzymy w lokalne, wspólne przywództwo – prowadzone przez Pisma Święte, tradycję i rozpoznawanie społeczności.
• Wolność świadomości
  Zachowujemy godność sumienia osobistego. Politycy nie wierzą w rygorystyczne dogmy. Zamiast tego zachęcamy do uczciwego walki z wiarą, wierząc, że Duch Święty prowadzi nas wszystkich do głębszej prawdy.
• Włączenie bez wyjątku
  Nasze sakramenty są otwarte dla wszystkich, którzy szukają Chrystusa w dobrej wierze – bez względu na płeć, orientację seksualną, historię małżeństwa lub tło denominacyjne. Bez testów Nie ma barier Nie ma orzeczenia.
• Ordynacja bez wykluczenia
  Zostawiamy kobiety. Rozpoznajemy wezwania ludzi ze wszystkich szlaków życia. Wierzymy, że Duch Święty daje zarówno kobietom, jak i mężczyznom, aby prowadzić, uczyć i służyć.
• Nie ma clerykalizmu ani kontroli
  Nasze księżnictwo służy ludziom – nie stoją nad nimi. Kościół nie jest strukturą władzy. Jest to wspólnota miłości, łaski i wzajemnej służby.
• Najpierw duszpasterstwo, nie prawo
  Nie używamy sakramentów jako narzędzia karania lub kontroli. Jeśli szukasz Boga, jesteś mile widziany przy stole. Rola Kościoła polega na uzdrowieniu, a nie na ochronie.

Te różnice nie dotyczą tylko tego, co my Nie daj czyni – odzwierciedlają głębszy wezwanie do życia Ewangelii w Łatwość, wolność i miłość. Zachowujemy skarby tradycji katolickiej, ale bez strachu, legalizmu czy wykluczenia.

Deklaracja Utrecht

W tym Deklaracja Utrecht Jest to jeden z najważniejszych dokumentów w starożytnej historii katolickiej. Napisane w 1889 roku, zapisuje przekonania swoich podpisujących biskupów i doktryny, których nie mogły zaakceptować.

Biskupi, którzy podpisali deklarację, byli katolikami we wszystkich warunkach. Wspierają one wiary, sakramenty i tradycję apostolską. Nie mogli jednak przyjąć Pierwsza Rada Watykańska (1870) o nieomylności papieskiej i najwyższej władzy papieża.

Zamiast tego powrócili do fundamentów wczesnej Kościoła:

• Wiara oparta na Piśmie Świętym i wczesnych wyznaniach
• Biskupi, którzy służą Kościołowi, nie rządzą nad nim
• Nie ma nowych dogmatów bez zgody całej Kościoła
• Wolność sumienia
• Sakramenty oferowane do uzdrowienia, nie do kontroli

Deklaracja jest Nie Odrzuca wiarę katolicką – broni ją przed niepotrzebnymi dodatkami. Przypomina nam, że Kościół katolicki jest większy od Rzymu i że prawdziwa jedność pochodzi z wspólnej wiary i miłości, a nie z hierarchii.

Do dnia dzisiejszego, w Deklaracja Utrecht pozostaje dokumentem przewodnim dla wielu starożytnych społeczności katolickiej, a także ważnym punktem odniesienia dla uczciwego Ruchu Sakramentalnego (ISM) kościołów.

Katolicki sposób bycia Kościołem

Jesteśmy Katolicki - ale jesteśmy Nie jestem rzymskokatolicki.
Jesteśmy sakramentalny - ale Nie ekskluzywny.
Jesteśmy Struktura - ale Nigdy nie twardy.

Historyczne starożytne Kościoły katolickie i wiele odrębnych społeczności ISM oferują świadectwo katolickie: jeden, który szanuje tradycję bez jej idolizacji, jeden, który otwiera stół zamiast go zamykać, a jeden, który umieszcza Papieża nad władzą czy polityką.

W świecie, w którym wiele osób czuje się rozczarowanych lub wykluczonych przez instytucje kościelne, oferujemy coś innego:

• Przestrzeń do odkrywania starożytnej wiary z nowoczesną jasnością
• Przyjęcie, które obejmuje zamiast wyklucza
• Kościół, który wierzy, że sakramenty są dla uzdrowienia dusz, a nie nagrody sprawiedliwych

Trzymamy się dawnej wiary apostołów – i robimy to swobodnie, wiernie i z radością. Nasz sposób bycia Kościołem jest zgodny z modelem wczesnych wspólnot chrześcijańskich: zakorzeniony w Pismach, kierowany przez Ducha Świętego i ukształtowany wspólnym przywództwem, gościnnością i sakramentem.

W samym sercu tego wszystkiego jest nasze motto:

Chrystus w centrum. Wszyscy na stole.

Co ludzie często pytają o Stary Kościół Katolicki

Wielu ludzi nigdy wcześniej nie słyszało o Starożytnej Kościele Katolickiej lub ISM – lub mają pytania o to, jak się różnimy od katolicyzmu rzymskiego. Oto kilka rzeczy, o które najczęściej się pyta.

Czy starożytni katolicy są katolicy?

Starożytne Kościoły katolickie należą do tradycji katolickiej wiary, sakramentów i apostolskiego służby. Apostolska Starożytna Misja katolicka opisuje również swoją wiarę jako katolicką i służy w szerokim, Niezależnym Ruchie Sakramentalnym.

Czy „stary” znaczy stary?

No i nie. „Stary” odnosi się do naszego zaangażowania w starszą formę katolicyzmu – wiarę, taką jak była przed nowoczesnymi dogmami papieżowej supremacji i niesprawiedliwości. Nie oznacza to, że jest stary lub uwięziony w przeszłości.

Czy sprawujecie siedem sakramentów?

Absolutnie . Świętujemy wszystkie siedem tradycyjnych sakramentów: chrzest, potwierdzenie, Eucharystia, wyznanie, zapowiedź chorych, małżeństwo i święte przykazania.

Czy zachowujecie sukcesję apostolską?

Tak i tak. Nasi biskupi i kapłani są rozkazani w historycznej kolejności apostolskiej – co oznacza, że zostali rozkazani przez ważnych biskupów w nieprzerwanym kierunku z powrotem do apostołów. Podobnie jak wczesna Kościół, z pierwszych tysięcy lat!

Czy ludzie są mile widziani w sakramentach?

My to robimy. Nikt nie jest wykwalifikowany z łaski. Jeśli szukasz Chrystusa, jesteś mile widziany. Nie próbujemy ani nie sądzimy ludzi, dopóki nie zapraszamy ich do sakramentów – otwieramy Stół wszystkim, którzy głodują.

Czy jesteście przeciwni Kościołowi rzymskokatolickiemu?

Nie w ogóle. Szanujemy Kościół Rzymskokatolicki i modlimy się o jedność wśród wszystkich chrześcijan. Ale podążamy inną ścieżką – jedną zakorzenioną w wczesnym modelu Kościoła wspólnego przywództwa, otwartej sumienia i lokalnej odpowiedzialności.

Jak odnosisz się do Kościoła Rzymskokatolickiego?

Szanujemy Kościół Rzymskokatolicki jako wielkie, historyczne wyrażenie jednej, świętej, katolickiej i apostołowej Kościoła. Dzielimy się dużą częścią tej samej wiary, sakramentów i tradycji duchowej i modlimy się o prawdziwą jedność w prawdzie i miłości. Gdzie się różnimy, nie jest to o Chrystusie, wierzeniach czy sakramentach, ale o późniejszych roszczeniach papieżowej wyższości oraz o tym, że znaleziono łaskę Bożą i ważne sakramenty. Tylko w wspólnocie z Rzymem.

Nasz stan nie jest zatem „wobec Rzymu”, lecz przeciwko wszelkim roszczeniom, że nowoczesna instytucja Jest Cała Kościół lub inne są automatycznie nieważne lub fałszywe. Widzimy siebie jako jedno lokalne, niezależne sakramentalne wyrażenie wśród wielu – próbując żyć wiarą katolicką z integralnością, bez wrogości czy rywalizacji.